Cerita Mat Indera dan Tukang Cerita Harapkan Insentif dan Pengiktirafan dari Kerajaan malaysia

Sejak dari 21 Ogos yang lalu isu tentang Mat Indera masih hangat diperkatakan oleh mereka yang berminat untuk mengetahui dan mendalami peristiwa-peristiwa sejarah tanah air. Sudah diketahui ramai isu kontroversi ini telah ditimbulkan oleh Timbalan Presiden PAS, Haji Mat Sabu. Tambahan pula, perjuangan Mat Indera mempunyai perkaitan yang rapat dengan pergerakan Komunis di Balai Polis Bukit Kepong. Isu hangat ini memang menajadi perdebatan dan perbualan hangat, mana tidaknya pemukul canangnya pemimpin terkenal parti PAS. Tidak salah kalau dikatakan kedengaran bermacam mitos dan legenda berkaitan dengan Mat Indera. Berkaitan dengan peristiwa ini saya amat tertarik dan terangsang dengan satu episod cerita terkini yang saya baca dalam satu blog. Ceritanya mungkin ada kebenarannya dan mungkin ada sedikit tokok-tambah.


Alkisah tersebutlah satu cerita yang dilisankan oleh Encik Saparun. Menurut Saparun, beliau ialah anak kepada Sibun @ Tukyo Bin Ahmad. Menurutnya, Sibunlah yang telah berjaya memangkap Mat Indera dan menyerahkan kepada kerajaan British. Detik yang bersejarah ini telah berlaku pada 14 Oktober 1952 di Kampung Parit Warijo, Sri Medan Baru, Batu Pahat Johor. Setelah berada dalam genggaman kerajaan British, akhirnya Mat Indera telah dihukum gantung sampai mati di penajara Ayer Moleh, Johor Bahru. Satu perkara yang mengegumkan Che Sibun telah berjaya merampas tangkal yang ada pada Mat Indera. Setelah tiada tangkal pada dirinya sukarlah bagi Mat Indera untuk menghiangkan dirinya tanpa disedari oleh orang yang ada di sekelilingnya. Pahlawan Melayu yang sekongkol dengan pengganas Kominis telah berjaya ditangkap oleh Sibun dan dilenyapkan nyawanya oleh kerajaan British.

Menurut Saparun, sebagai menghargai jasa, keberanian dan ketangkasan ayahnya pihak British yang memerintah Semenanjung Tanah Melayu ketika itu telah menganugerahkan pingat dan sijil penghargaan kepada Che Sbun Ahmad. Anugerah berharga itu telah disampaikan oleh Pesuruhayaya Tinggi British ketika itu iaitu Sir Gerald Templer. Che Sibun juga telah menerima ganjaran berupa wang ringgit sebanyak $75,000.00.

Setelah maklumat ini disebarkan menerusi blog tertentu oleh waris Che Sibun, ada pihak yang beranggapan kerajaan Malaysia wajar memberi imbuhan dan saguhati kepada waris penangkap Mat Indera atas jasa ayahnya menangkap seseorang yang telah bersekongkol dengan Komunis dan tidak menyebelahi kerajaan. Maknanya orang yang telah menangkap Mat Indera telah dipinggirkan oleh kerajaan.

Bagi saya, kerajaan Malaysia setelah merdeka tidak boleh didesak memberi imbuhan dan penghargaan kepada orang yang telah menangkap Mat Indera ataupun mana-mana individu yang telah berjasa kepada pemerintah British. Sekitar tahun 1950 hingga tahun 1952 iaitu dari waktu berlakunya perisriwa berdarah di Balai Polis Bukit Kepong sehinggalah pada masa Mat Indera ditangkap pada tahun 1952 Tanah Melayu masih diperintah oleh British. Fakta yang jelas di sini ialah Mat Indera menentang pemerintah British dan Balai Polis Bukit Kepong pada ketika itu terletak di bawah pengawasan kerajaan British. Beliau tidak anti mana-mana pejuang Melayu yang sama-sama menentang penjajah Inggeris. Cuma yang boleh dipersoalkan beliau telah bersama-sama dengan pengganas Komunis menentang penjajah British.

Haji Mohamad Sabu Mengimbas Kembali Ingatan Rakyat Terhadap Peristiwa Berdarah di Balai Polis Bukit Kepong

Pada 21 Ogos 2011 di Pulau pinang secara ringkas Mat Sabu telah menceritakan serba sedikit tentang peristiwa berdarah yang berlaku di Rumah Pasong, Bukit Kepong. Sebenarnya beliau ingin mengaitkan peristiwa berdarah tersebut dengan perjuangan tokoh tertentu ke arah untuk memperoleh lemerdekaan daripada British. Beliau berceramah bersempena dengan sambutan kemerdekaan yang ke-54. Beliau telah mencetuskan kontroversi dengan mengatakan bahawa Mat Indera ialah seorang pejuang yang menentang British. Bagi Mat Sabu Beliau telah merealisasikan semangat nasionalismenya dengan cara menyertai Briged ke-10 pasukan Komunis. Pada masa itu hanya pasukan Komunis yang bersenjata dan mampu melancarkan serangan secara terbuka untuk menentang British. Menurut beliau fakta yang mengatakan Mat Indera ialah pejuang yang menentang British diperolehinya menerusi "Buku Pengukir Nama Johor yang ditulis oleh Prof. Dr. Abu Bakar Hamid dan Mat Ismail Zamzam dan disahkan oleh Menteri Besar Johor Datuk Abdul Ghani Othman. Buku ini diterbitkan oleh Yayasan Warisan Johor pada tahun 2004. Pada tahun 1950 semua balai polis di Semenanjung Tanah Melayu dikuasai oleh British. Anggota polis kebanyakannya berbangsa Melayu dan bekerja dengan British. Satu lagi kontroversi yang diilhamkan oleh mat Sabu dengan mengatakan orang Melayu yang berkhidmat sebagai polis ialah polis British. Timbul persoalan sama ada mereka setia kepada perjuangan menentang British atau setia kepada pemerintah British.


Setelah gendang dipalu oleh Mat Sabu maka ramailah orang yang berjoget lambak. Rentak tarinya masih kita dapat dengar hingga ke hari ini. Semua lapisan masyarakat bercerita tentang peristiwa Bukit Kepong. Ahli politik menerusi pentas ceramah dan media massa yang sekongkol dengan perjuangan masing-masing. Para Cendiakiawan dan pakar sejarah yang sentiasa membuat rujukan dan bercakap berlandaskan fakta sibuk meluahkan pendapat dan buah fikiran masing-masing. Kakitangan awam dan swasta tiba sahaja waktu rehat sambil menikmati teh atau kopi tidak kiralah sebelah petang atau pagi tidak ketinggalan bercerita tentang isu yang dipopularkan oleh mat Sabu. Sehingga ada yang sanggup bertegang urat dan bertelagah demi menegakkan idea masing-masing. Begitu juga dengan pak tani dan penoreh getah sebelum ke kebun atau ke ladang atau setelah selesai menoreh pada awal pagi, tempat yang dituju tentunya kedai kopi. Di sinilah pentas yang sesuai untuk mereka bercerita tentang isu yang dihangatkan oleh Mat Sabu. Mungkin sebelum ini mereka langsung tidak tahu menahu tentang peristiwa Bukit Kepong. Setelah Mat Sabu membuat satu kenyataan yang boleh dipertikaikan oleh masyarakat. Golongan ini juga turut mencedok ilmu daripada bahan bacaan yang menjadi dolongan mereka termasuklah akhbar dan majalah berhaluan kanan dan kiri. Media masa elektronik televisyen, radio dsbnya. Maklumat hangat ini juga turut disebatkan secara lisan.

Lima atau enam ayat yang dilontarkan oleh Mat Sabu telah menjadi perbualan hangat dan isu panas yang diperkatakan di sana sini. Rujukan utama Mat Sabu ialah Buku Pengukir Nama Johor. Kita pun sedia maklum bahawa Mat Sabu ialah orang yang kedua terpenting dalam Parti PAS. Tentunya beliau menerima kritikan dan kutukan daripada orang-orang UMNO segenap lapisan iaitu peringkat atasan sehinggalah peringkat bawahan. Bermacam-macam tohmahan dan herdikan yang diterima oleh Mat sabu. Beraneka persoalan dan tanda tanya ditimbulkan oleh orang ramai. Penulis dan orang yang memberi pengesahan kepada fakta yang terkandung dalam buku yang menjadi rujukan utama Mat Sabu menjadi serba salah dan tidak senang duduk. Mungkin kerana ingin menjaga hati pihak tertentu dan merasakan fakta yang ditulis adalah benar, mereka mengambil pendirian berdiam diri. Jikalau mengeluarkan sebarang kenyataan akan menghangatkan lagi keadaan.

Menurut kata Mat Sabu beliau ingin membetulkan fakta sejarah dan rakyat sedar bahawa terdapat ramai lagi invidu yang berjuang untuk kemerdekaan termasuk Mat Indera. Bagi Mat Sabu yang ditonjolkan hanyalah mereka yang menyokong UMNO. Ekoran daripada kenyataannya yang penuh dengan kontroversi, wujud dua golongan yang menyokong kata-kata Mat Sabu dan yang menentang sekeras-kerasnya kata-katanya itu. Mereka yang menyokongnya pula terbahagi kepada dau golongan juga, ada yang menyokongnya dengan mengemukakan hujah-hujah dan fakta-fakta sejarah. Segolongan lain pula menyolongnya secara membuta-tuli, iaitu penyolong PAS yang mengikut sahaja pendapat dan buah fikiran pemimpin mereka. Betul atau tidak tidak menjadi soal. Mereka yang menyokong UMNO sudah tentu mengutuk dan mencaci Mat Sabu habis-habisan. Mereka menganggap Mat Sabu sebagai pengkhianat kerana telah memutar-belitkan fakta sejarah. Mereka juga berpendapat bahawa Mat Sabu menyokong perjuangan Komunis kerana jelas sekali pada tahun 1950 pihak Komunis yang menyerang Rumah Pasong Bukit Kepong. Bagi mereka tindakan sewajatnya mesti dikenakan ke atas Mat sabu dan beliau tidak layak menjadi Timbalan Presiden kepada parti yang memperjuangkan negara Islam.

Kata-kata yang diluahkan oleh orang politik memang berbisa dan mendapat liputan yang meluas. Lebih-lebih lagi kalimat yang diucapkannya menimbulkan berbagai-bagai tafsiran dan boleh dipertikaikan. Berkait dengan isu yang dicetuskan oleh Mat Sabu segala dokumen dan bahan yang ada sangkut-paut dengan Balai Polis Bukit Kepong dicari untuk dijadikan rujukan dan bukti. Bila bercakap disertakan sekali dengan fakta barulah ada makna dan tidak diumpamakan seperti tin kosong. Beberapa pihak mestilah berterima kasih kepada Mat Sabu, dengan tidak disangka-sangka buku yang mereka keluarkan menjadi laris dengan tiba-tiba. Dua jodol buku yang tentunya laris ialah Novel Bikit Kepong karya Ismail Johari, pernah menjadi anggota polis. Keluarga terdekatnya akan mendapat royalti hasil larisan Novel Bukit Kepong. Begitu jugalah dengan Yayaasan Warisan Johor. Buku Pengukir Nama Johor turut sama laris. Rasanya lebih laris daripada Novel Bukit Kepong. Penyelidik dan pengkaji sejarah pula segera ke perpustakaan mana-mana universiti untuk mendapatkan bahan rujukan tentang peristiwa berdarah di Bukit Kepong. Arkib Negara tidak ketinggalam. turut sama dikunjungi olep pengkaji, penyelidik dan peminat sejarah. Pendek kata, dalam tempoh beberapa bulan Arkib Negara didatangi ramai pengunjung semata-mata untuk mendapatkan fakta sejarah berkaitan peristiwa berdarah di rumah Pasong Bukit Kepong.

Mat Sabu cuba mencari populariti dengan meminta rakyat meneliti semula fakta sejarah dengan merujuk kepada serangan ke atas rumah Pasong Bukit Kepong. Mereka begitu marah dengan menganggap Mat Sabu telah memutar-belitkan fakta sejarah yang sebenar. Tambahan pula Mat Sabu menganggap pemerintah hanya memperingati jasa mereka yang menyebelahi UMNO sahaja yang berusaha ke arah mencapai kemerdekaan. Padahal ramai lagi, cuma pada waktu itu mereka tidak berjuang di bawah payung UMNO. Kemarahan golongan ini sampai ke peringkat ganas di mana mereka telah mengugut untuk membakar rumah Mat Sabu. Menerusi perisitiwa ini kita dapati memang ramai mereka yang memang geram dengan tindakan Mat Sabu dan mereka menganggap Mat Sabu menyokong perjuangan Komunis.

Setelah Mat Sabu menerima seribu satu macam kritikan dan kutukan menerusi media massa dan sumber-simber lain, kemuncak kepada episod ini akhirnya Mat Sabu telah didakwa di Mahkamah Sesyen. Butterworth, Pulau Pinang pada 21 September 2011. Beliau didakwa mengikut Seksyen 500 kerana menfitnah yang boleh membawa hukuman penjara dua tahun jika sabit kesalahan. Beliau diwakili oleh beberapa orang peguam yang diketuai oleh Hanipa Maidin. Mat Sabu mengaku tidak bersalah dan dikenakan ikat jamin sebanyak RM15,000.00. Sama-samalah kita nantikan perbicaraan yang pasti hangat dan mendapat perhatian umum. Menurut mereka yang menyebelahi Mat Sabu pendakwaan ini pelik dan aneh, Bagi mereka perselisihan fakta sejartah sepatutnya diselesaikan menerusi perbincangan dan perdebatan bukannya diselesaikan di mahkamah.

Orang Islam di Malaysia Berpecah Kepada Tiga Kumpulan

Dalam meneliti berita dan maklumat dalam Malaysiakini, Saya terangsang dengan satu pendapat yang diluahkan oleh mantan PM iaitu Tun Dr. M. Menurutnya sekarang ini beliau cukup bimbang dengan orang Islam di Malaysia yang berpecah kepada tiga kumpulan. Beliau menyuarakan kerisauannya dalam majlie berbuka puasa di Masjid Al-Ehsan, Batu 3, Kodiang, Jerlun baru-baru ini. Pada pemahaman saya, tiga kumpulan orang Islam yang dikatakan berpecah itu ialah yang menyebelahi parti politik iaitu UMNO, PAS dan Parti Keadilan Rakyat.

Sebenarnya Orang Islam yang menyebelahi UMNO dan orang Islam yang menyebelahi PAS telah sekian lama berlaku di Malaysia. Sejak wujudnya Parti PAS iaitu pada 23 Og0s atau 24 November 1951 memang akan wujud orang Islam yang menyebelahi PAS. Puncanya sudah menjadi prinsip Parti PAS ingin menegakkan pemerintahan dan pentadbiran yang mengikut undang-undang dan bercirikan Islam. Maknanya Parti PAS berazam ingin mewujudkan sebuah negara Islam. Sudah tentu menjadi saingan kuat kepada PARTI UMNO yang ahli-ahli juga ialah orang Islam. Bezanya Parti UMNO memperjuangkan pemerintahan dan pentadbiran yang bercirikan Demokrasi Berparlimen. Islam merupakan salah satu unsur dalam pentadbiran dan pemerintahan iaitu penerapan nilai-nilai Islam. Secara nyata dari segi cara dan ideologi politik jelas berbeza antara orang lsam yang bernaung di bawah parti PAS dengan orang Islam yang bernaung di bawah parti UMNO.

Satu lagi parti yang majoritinya orang Islam ialah Parti Keadilan Rakyat yang mula beroperasi secara aktif pada 3 Ogos 2003. Nama PKR wujud setelah penggabungannya dengan PRM. Meskipun keanggotaannya dibuka kepada semua kaum namun majoriti penyokongnya ialah orang Islam. Matlamat utama perjuangan mereka ialah keadilan dan menentang segala penyelewengan dan rasuah. Tokoh dan idola parti ini ialah Datuk Seri Anwar Ibrahim. Perbezaan orang Islam dalam PKR dan UMNO cumalah daripada aspek idologi politik sahaja. Mereka memang tidak sehaluan dengan orang Islam dalam UMNO. Mereka berkawan dengan orang Islam dalam pari Islam demi kerana dalam satu barisan akternatif. Matlamat mereka ialah untuk menentang Barisan Nasional.

Kita semua sedia maklum wujudnya kumpulan orang Islam yang ketiga ini bermula pada tahun 1998. Punca utama ialah ketidaksefahaman dalam pemerintahan dan pentadbirtan antara dua orang pemimpin pada waktu itu. Setelah penyelesaiaan menemui jalan buntu berlakulah pergaduhan dan berakhir dengan pemecatan. Bermula dari peristiwa inilah wujudnya Parti Keadilan Nasional. Sama-samalah kita fikirkan siapa yang menjadi dalang sehingga berlakunya perpecahan dan wujudnya kumpulan ketiga orang Islam.

TIBA-TIBA KU LI DIKAITKAN DENGAN PARTI PEMBANGKANG

Tersebar luas di akhbar aliran perdana dan beberapa blog bahawa Ahli Parlimen Gua Musang Tengku Razaleigh Hamzah dipelawa menjadi ketua pembangjang. Pelawaan ini berikutan jangkaan bahawa kononnya Datuk Seri Anwar Ibrahim kemungkinan merengkok dalam penjara kerana kes liwatnya dengan Saiful Bukhari. Isu panas ini telah didedahkan oleh Ahli Parlimen Bebas Bayan Baru Daruk Seri Zahrain Mohamed Hashim. Menurut beliau, naklumat ini diperolehio daripada rakan-rakanya yang masih setia dengan PKR. Adakah maklumat ini benar dan sahih? Saya sendiri amat meragui berita konteroversi ini kerana penyebarannya tidak dilakukan sendiri oleh mana-mana pemimpin PKR sebaliknya disebarkan oleh bekas ahli Parlimen PKR dan kini telah berpaling tadah menjadi ahli parlimen bebas. Dia keluar dari PKR kerana tidak berpuashati dengan pucuk pimpinan PKR. Saya dapat jangkakan inilah strategi terbaru untuk melemahkan parti PKR. Sekurang-kurangnya pasti ada segelintir ahli PKR yang mempercayai berita ini dan secara beransur-ansur melunturkan keyakinan mereka terhadap PKR. Dalam hak ini rata-rata ahli PKR harus berfikiran secara rasional jika mendengar atau terbaca berita yang menragukan. Jangan terus percaya, buat penelitian dan pemerhatian terlebih dahulu.

Secara kebetulan pula, beberapa hari sebelum berita panas ini disebarluaskan Ku Li telah mengetuai satu pertubuhan baru yang diberi nama Angkatan Amanah Merdeka (AMANAH). Pertubuhan ini telah dilancarkan pada 22 Julai 2011 bertempat di Auditorium Memorial Tunku Abdul Rahman Putra. Motif terpenting petubuhan ini ialah mengembalikan semangat kepada Bapa Kemerdekaan. Keahlian pula terbuka kepada semua kaum dan semua parti politik. Secara jelasnya pertubuhan ini boleh menyaingi PERKASA yang diketuai oleh Datuk Ibrahim Ali.

Sebenarnya ada pihak tertentu berasa tidak senang dengan langkah Tengku Razaliegh dan kumpulannya menubuhkan AMANAH. Secara prinsipnya pertubuhan ini tidak menyebelahi mana-mana-parti politik dan beliau bersifat liberal. Tambahan pula terdapat beberapa anggotanya yang telah mengkritik secaara membina beberapa isu yang hangat diperkatakan dewasa ini. Justeru itu bangkit Datuk Seri Zahrain memukul canang dengan mengatakan parti pembnangkang telah mula berminat dengan Ku Li dan berhasrat melamar Ku Li. Dalam hal ini Ku Li masih tidak bersuara dan hanya mengambil sikap berdiam diri sahaja. Begitu juga dengan pemimpin parti pembangkang tidak ingin melayan perkara yang remeh-temeh yang sengaja ditimbulkan oleh mereka yang berkepentingan ingin menjatuhkan populariti parti pembangkang. masih banyak lagi isu lain yang perlu dilayan dan ditangani oleh PKR dan parti pembangkang yang lain terutama sekali isu-isu yang berkaitan dengan kepentingan rakyat. Maknanya majoriti pemimpin parti pembangkang telah berhati-hati dan tidak mudah melatah.

Setelah menyedari isu ini tidak mendapat layanan daripada pemimpin parti pembangkang, akhbar arus perdana dengan berita popularnya telah meminta Nik Aziz memperjelaskan isu pelawa Tengku Razaleigh. Satu desakan agar pemimpin yang disegani dan dihormati cuba diseret bagi memperkarakan isu ini. Mereka tertunggu-tunggu dengan penuh minat komen dan kata-kata daripada Tok Guru. Kemudian akan wujudlan beraneka macam ulasan negatif dan positif berkaitan isu ini. Mereka pastinya akan mengambil kesempatan untuk memanipulasikan kata-kata Tok Guru. Saya rasa dalam hal ini Tok Guru memang bijak memberi penjelasan dan penjelasannya sukar dipermainkan oleh pihak-pihak yang berniat songsang. Tok Guru begitu berpengalaman dalam bidang politik dan apa yang diperkatakan berlandaskan kepada agama Islam.

Pada hemat saya, Isu yang panas ini masih tidak mampu melunturkan kepercayaan pengikut parti pembangkang. Zaman kini masyarakat telah mula matang dan kebanyakan daripada mereka telah celik ICT. Segala maklumat boleh dirujuk dengan mudah menerusi ICT. Mereka tidak mampu menjatuhkan maruah Datuk Seri Anwar serta melaga-lagakan Daruk Seri Anwar dengan Tengku Razaleigh. Umum tentu masih ingat tentang manis pahit Tengku Razaleigh meminpin Semangay 46 suatu ketika dajulu. Akhirnya Semangat 46 tidak mampu bertahan dan Ku Li kembali kepada parti asalnya dengan kata yang sinis menjilat ludahnya kembali.

CINTA ITU BUTA.

Siapakah yang mencipta ungkapan "cinta itu buta"? Tiada seorang pun yang dapat menjawab soalan ini. Cuma yang kita tahu ungkapan ini telah sekian lama digunakan dalam masyarakat Melayu. Maknanya ungkapan ini dimiliki bersama oleh orang yang mengaku dirinya "orang Melayu". Orang melayu mengatakan "cinta itu buta" kerana tiada siapa pun yang dapat menjangkau cinta seseorang. hanya dirinya sahaja yang tahu cintanya sendiri. Jarang sekali orang akan membocorkan rahsia cintanya kepada orang lain. Adalah sesuatu perbuatan yang aib dan memalukan jika minat terpendam seseorang diketahui oleh orang lain. (Dalam tulisan ini saya fokuskan kepada cinta antara seseorang lelaki yang bukan muhrim dengan seseorang perenpuan dan sebaliknya).


Perasaan cinta mula meresap dalam diri seseorang tidak kira lelaki atau perempuan apabila umurnya mencapai akil baligh. Pada peringkat inilah seseorang akan terserlah sifat keremajaannya. Sewaktu berada di khalayak ramai lebih-lebih lagi dengan rakan sebaya, seseorang akan cuba menghias diri sekacak atau secantik yang boleh. Sebelum keluar rumah terlebih dahulu seseorang akan bertanya pada cermin muka sama ada dia telah bersedia berhadapan dengan orang ramai atau belum. Lebih-lebih lagi kepada seseorang yang masih mengintai-intai peluang dalam proses mencari teman istimewa bagi mengisi kesunyian jiwa.

Sepasang remaja dan teruna yang telah berjaya menempatkan diri mereka dalam kalangan orang-orang yang bercinta perlu memastikan bahawa cinta mereka benar-benar sejati dan sebati antara satu sama lain. Mereka perlu mengukir janji untuk menjadi teman istimewa yang bersopan dan bertatasusila. Sesuatu adegan yang menjadi larangan sebelum tiba masanya harus dihindarkan sama sekali. Mereka harus berikrar untuk menjadi sepasang merpati yang sejoli. Seandainya ikatan ini berjaya disemai dan hati mampu disatukan maka mereka merupakan pasangan yang beruntung kerana pertemuan yang tidak disangka membuahkan ikatan yang diharapkan.

Dalam arena kasih dan sayang yang begini mereka telah menempatkan diri mereka dalam kelompok cinta yang tertutup, Perasaan dan hati masing-masing telah dikunci antara satu sama lain. Dalam situasi ini tiada niat dan hasrat langsung untuk memikat dan menggoda orang lain. Rentetan yang telah mereka lalui telah membuatkan mereka menanamkan rasa setia yang tidak berbelah bagi. Secara sedar atau tidak mereka telah membawa diri mereka melalui arus yang dikatakan sebagai "cinta itu buta".

Pasangan yang berada dalam lingkungan "cinta itu buta" telah mencapai tahap climaks arau kemuncak. Mereka telah berjaya melepasi beberapa siri ujian dan mungkin rintangan dalam usaha mencapai cinta yang harmoni dan intim. Dalam situasi yang paling manis tiada siapa pun yang boleh mengganggu dan menggugat ketulusan hubungan mantap hati dan jiwa mereka. Mereka telah mengenali secara mendalam antara satu sama lian. Benar sekali dalam alunan cinta mesra mereka memang tepahat beberapa ungkapan yang menjadi teras kepada ikatan keikhlasan mereka. Antara ungkapan yang menjadi pegangan mereka termasuklah "hodoh di mata orang, cantik di mara saya", "haya dia seorang jantung hatiku dan tidak terbanding dengan yang lain", "berkasih biar satu, berkawan biar beribu", "hanya dikau seorang permata hatiku" dan banyak lagi ungkapan yang lain.

PERHIMPUNAN BERSIH 2.0, 9 JULAI 2011

Himpunan Bersih 2.0 yang telah berlangsung pada 9 Julao yang lalu adalah hasil anjuran 62 NGO dan diketuai oleh seorang peguan yang sangat berpengalaman iaitu S, Ambiga. Objektif utama himpunan ini bagi menuntut lapan perkara pincang yang perlu ditangani dengan ikhlas oleh kerajaan dan Suruhanjaya Pilihan Raya. Himpunan ini tentu sekali mendapat sokongan yang padu daripada beberapa parti pembangkang utama di Malaysia termasuklah PKR, PAS dan DAP. Bermula dari bulan April lagi Himpunan Bersih secara aman telah disebarluaskan di beberapa media massa liberal dan berhaluan kiri. Berhaluan kiri di sini bermaksud pro kepada pembangkang. Beberapa orang pemimpin dari parti pembangkang pula menyatakan sokongan padu mereka kepada himpunan yang berbentuk protes dan menggambarkan kebangkitan rakyat. Tambahan pula butiran tuntutan dalam himpunan Bersih ini telah sekian lama diperjuangkan oleh semua parti pembangkang. Lapan perkara yang ingin diperjuangkan menerusi Himpunan Bersih 2.0 termasuklah:
1. Bersihkan senarai undi.
2. Menreformasi undi pos.
3. Guna dakwat kekal.
4. Masa kempen minima 21 hari.
5. Akses media yang bebas dan adil.
6. Kukuhkan institusi awam.
7. Hentikan rasuah.
8. Hentikan politik kotor.


Secara kesimpulannya, Himpunan Bersih 2.0 mewakili rakyat yang berkehendakkan pilihan raya dilaksanakan secara adil dan telus, di samping beberapa tuntutan yang sekian lama menjadi bahan kempen beberapa parti pembangkang. Setiap kali pilihanraya inilah modal kempen yang tidak lekang daripada pemimpin-pemimpin pembangkang.


Pada pendapat saya, Himpunan Bersih 2.0 tidak boleh dikatakan sebagai himpunan haram kerana himpunan ini telah dirancang dan dilaksanakan oleh beberapa NGO yang mungkin berdaftar dengan Pendaftar Pertubuhan. Bersih 2.0 pula merupakan slogan yang digunakan oleh perancang himpunan ini sebagai cetusan idea bagi menarik perhatian rakyat agar menyokong tuntutan yang kononnya menguntungkan rakyat secara keseluruhannya. Mereka juga telah menjelaskan berulang kali bahawa Himpunan Bersih 2.0 akan dilaksanakan secara aman. Perlembagaan Malaysia Perkara 10 (1)(b) dengan jelas memberikan keizinan kepada rakyat untuk menyuarakan sesuatu perkara iaitu semua warganegara berhak untuk berhimpun secara aman dan tanpa senjata.


Pastinya beberapa rundingan telah dibuat oleh wakil Himpunan Bersih 2.0 dengan beberapa agensi kerajaan yang berkaitan. Mereka tentunya telah membuat persidiaan yang rapi agar tidak berlaku sebarang provokasi dari mana-mana pihak yang tidak bertanggungjawab dan sengaja ingin menggagalkan Himpunan Bersih 2.0. Perkara paling penting yang dibuat oleh mereka ialah memohon permit daripada pihak polis untuk berhimpun secara aman. Walau bagaimanapun, mereka gagal mendapatkan permit dan Perhimpunan Bersih 2.0 tetap dilaksanakan tanpa mendapat restu daripada pihak kerajaan. Perhimpunan Bersih 2.0 tanpa permit boleh dikatakan sebagai perhimpunan haram. Bila berlaku perhimpunan haram polis bertindak dengan cara meminta mereka yang berhimpun secara beramai-ramai bersurai. Dalam rentetan inilah berlaku beberapa kejadian yang tidak enak mata memandang. Media tempatan sama ada yang berhaluan kanan dan kiri serta media asing menjadikan peristiwa pahit ini sebagai berita hangat yang menjadi tatapan tamai sama ada di dalam dan di luar negara.


Sewajarnya Kementerian Dalam negeri bertindak secara rasional dengan membenarkan penganjur melaksanakan Himpunan Bersih 2.0 secara bersyarat. Tepat sekali dengan saranan yang disyorkan oleh Perdana Menteri agar himpunan ini dilakukan du satu kawasan yang tidak mengganggu pergerakan orang ramai iaitu di stadium. Pihak polis yang berada di bawah KDN pula garus memberi permit kepada pihak penganjur. Dua pertubuhan lain mengambil kesempatan untuk berdemonstrasi kerana tidak sehaluan dengan pemikiran yang ingin dicetuskan oleh penganjur Himpunan Bersih 2.0. Mereka juga ada hak untuk medapatkan permit bagi tujuan berhimpunan. Dengan syarat berhimpun di lokasi yang yang berlainan dengan Himpunan Bersih bagi mengelakkan berlaku perselisihan faham yang boleh mencetuskan pergaduhan.

Sewaktu perhimpunan berlangsung pihak polis harus berperanan mengawal keselamatan bagi menjamin perhimpunan dilakukan secara aman. Mereka harus bertindak dengan tegas jika ada pihak yang tidak bertanggungjawab berniat jahat ingin melakukan provokasi. Pihak polis wajar mengawal secara ketat bebeberapa individu yang berarak secara aman ke Pintu istana agong bagi menyerahkan memorandum kepada Duli Yang Maha Mulis Seri Paduka baginda Yang Dipertuan Agong. i

RENTAK PERJUANGAN DATUK SERI ANWAR IBRAHIM PADA ZAMAN BELIA

Datuk Seri Anwar Ibrahin ialah seorang tokoh politik yang tiada tolok bandingnya. Beliau amat dikenali oleh semua rakyat Malaysia yang sering mengikuti perkembangan politik tanah air. Kerjaya politiknya amat unik kerana terkenal dan amat disegani dalam parti politik yang memerintah dan parti politik pembangkang. Jawatan yang paling tinggi dalam UMNO ialah Timbalan Presiden UMNO dan dalam dalam parti pembangkang pula Penasihat Parti Keadilan Rakyat. Sewaktu beraksi dalam parti yang memerintah beliau antara tokoh politik yang menjadi bahan dikritik pembangkang dan beliau juga begitu lantang mengkritik PAS. Setelah berlaku percanggahan pendapat dengan Presiden UMNO sekitar tahun 1997 dan tahun 1998 dan jalan penyelesaian buntu belaiu dilucutkan semua jawatan dan dipecat daripada UMNO. Orang berdarah politik tidak akan berganjak daripada kerjaya yang diminatinya. Atas dasar tidak mahu menyerah kalah beliau dan beberapa orang pengikutnya telah menubuhkan parti politik pembangkang, sekarang ini dberi nama Parti Keadilan Rakyat. Memang telah diketahui umum beliau amat ditakuti dan digeruni oleh parti yang memerintah kerana suaranya yang begitu lantang dalam Dewan Rakyat. Ada saja tuduhan dan cemuhan yang melampau terhadap dirinya. Setelah tamat sahaja penggantungan menghadiri sidang parlimen selama enam bulan, pada sedang dewan bertarikh 16 Jun 2011, beliau telah mengemukakan soalan tentang tindakan FELDA meminjam sebanyak 6 juta ringgit daripada KWSP tanpa mendapat kelulusan parlimen terlebih dahulu.

Datuk Seri Anwar Bin Datuk Ibrahim Bin Abdul Rahman lahir pada 10 Ogos 1947 di Bukit Mertajam, Pulau Pinang dan mendapat pendidikan awal di Sekolah Kebangsaan Stowell, Bukit Mertajam. Dari tahun 1960 hingga 1966 beliau menuntut di Maktab Melayu Kuala Kangsar (MCKK). Di seinilah beliau bersahabat dengan Sanusi Junid, Kamaruddin Jaafar, Yahya Ahmad dan beberapa orang tokoh politik yang terkenal. Pada tahun 1967, beliau meneruskan pengajiannya di Universiti Malaya dalam Pengakian Melayu dan menjurus kepada Sastera.

Karisme beliau dalam kepimpinan dan politik telah terserlah sewaktu beliau di bangku sekolah menenagah lagi di mana beliau telah memimpin beberapa persatudan dan telah dilantik sebagai ketua pengawas di MCKK. Di Universiti Malaya sifat kepimpinannya lebih menonjol apabila beliau telah mengasaskan Persatuan Kebangsaan Pelajar Islam Malaysia (PKPIM). Berikut ialah rentetan kegiatan dan perjuangan politiknya sewaktu zaman belia.

1. Beliau telah mengasaskan badan bukan kerajaan iaitu Angkatan Belia Islam Malaysia.
2. Beliau pernah ditahan di bawah Akta Keselamatan Dalam Negeri selama tiga tahun (1974 - 1976) kerana demonstrasi jalanan di UM nerhubung kemiskinan tragis di Baling, Kedah. Penduduk pedalaman Baling dibiarkan reput kerana persembunyian komunis.
3. Amwar pernah berada di pentas PAS bertujuan mengkritik Tunku Abdul Rahman berhubung ISA, akta pertubuhan, kemiskinan ekonomi dan lain-lain.
4. Pada tahun 1968 menjadi Presiden Persatuan Bahasa Melayu Universiti Malaya dan Presiden Kesatuan Kebangsan Penuntut Muslim Malaysia.
5. Pada tahun 1969, Anwar bersama dengan Dr. Mahathir Mahathir menggunakan platform PAS mengutuk Tunku Abdul Rahman dan menyebarkan surat layang.
6. Pada tahun 1971 beliau bertenggungjawab menubuhkan Angkatan Belai Islam Malaysia (ABIM) dengan rakan-rakan yang sama-sama pernah belajar di MCKK.
7. Beliau pernah menjadi Presiden Majlis Belia Malaysia (MBM).
8. Pada tahun 1973 beliau diberi kepercayaam senagai Penasihat Majlis Belia Bangsa-bangsa Bersatu.
9. Pada tahun 1979 beliau telah menerima Pingat Utama Iqbal 100 Tahun oleh Presiden Zia Ul Haq, Presiden Pakistan.
10. Seterusnya menerima gelaran Datuk daripada Sultan Ahmad Shah di Istana Pekan, Pahang dan dari Sultan Selangor kemudiaannya.
11. Pada 29 mac 1982 beliau meninggalkan ABIM dan menyertai UMNO. pada ketika itu, ABIM mempunyai 40 ribu orang ahli.

Pada tahun 1982 inilah ramai yang tidak menyangka dengan tindakan yang diambil oleh Anwar untuk menyertai UMNO. Ramai yang beranggapan beliau akan menyertai PAS> Encik Subki Latiff dalam tulisannya pernah mengatakan bahawa Anwarlah orang yang paling sesuai menggantuikan Datuk Asri Muda senagai peneraju Parti PAS. Beberapa orang kanan ABIM menjadi orang kuat PAS. Antara mereka termasuklah Datuk Fadhil Nor, Nakhaie Ahmad, Abdul Hadi Awang Badul Halim Arshad dan beberapa orang tokoh yang lain.